Yung literal nang sumasakit yung dibdib ko sa mga nangyayari. Minsan ayoko nalang isipin. Minsan iniisipan ko nalang ng positive lahat ng bagay para hindi ako malungkot or what. Yung ayoko kasing sumuko kasi alam ko darating din yung time na magiging maayos din ang lahat. Yung hindi ako tumitigil para hindi ko maramdaman yung pagod ko para sa wala. Ginagawa kong posible lahat. Inuubos ko yung effort ko. Lahat ng paraan ginagawa ko. Pero bakit ganun… Haay… Parang wala lang ako :( isa lang naman yung gusto ko eh. Pero hirap na hirap na hirap siyang ibigay. Talo pa namin ang Long Distance Relationship. Haay.. Pero ayoko parin sumuko. Ang tigas ng ulo ko. Ang kulit ko. Haay sana maapreciate nya ako. Sana maayos na to.

Nalulungkot na naman ako :(

Grabe yung ulan -.- nakakatakot sya :’( buti humina na

Don’t worry baby you’re worth the pain…

Off ko na pero ang dami ko pang aasikasuhin

Yung 20 facts na yan mamaya na po :(


PS: malungkot ako :’(

amvinatilyo:

justcallmestupid:

i cri after reading this :(

LECHE! </3

Gusto ko ng pancakes :(
"Gusto kong lumaban pero kinikilala ko parin kasi ang salitang ‘Respeto’."
Palagi nalang may favoritism :/
東京